De andere parken van Utah.

Momenteel zijn we voor 5 dagen in Teasdale, een klein dorpje iets ten westen van het Capitol Reef Nationaal Park. In het dorpje is naast een paar huizen, een postkantoortje en een kerk, weinig te vinden. Voor de boodschappen moest ik 25 km rijden naar Loa. Maar lekker rustig is het wel.... zo midden in de natuur. We huren hier een kleine cabin met, op de badkamer na, alles in 1 ruimte.  Capitol Reef is 1 van de 5 nationale parken van Utah en trekt de minste bezoekers per jaar. Niet geheel terecht want het is ook weer een bijzonder park. Inderdaad wel wat minder uniek dan Bryce en Zion, maar het is het bezoeken zeker waard als je de tijd hebt zoals wij. We zijn er inmiddels een paar keer geweest, we hebben er een paar mooie wandelingen gemaakt en de kinderen zijn (weer) junior ranger geworden. Wat verder zijn we verwijderd van Arches Nationaal Park en Canyonlands. Deze twee parken liggen vlakbij elkaar op een kleine 3 uur rijden van Teasdale. Eigenlijk wilden we alleen Arches bezoeken omdat we maar 1 dag zo'n eind wilden rijden. Maar door de jacht die geopend is op de junior ranger badges hebben we ook Canyonlands in vogelvlucht gedaan en door dit JR-programma nog erg veel geleerd ook! Wisten jullie bijvoorbeeld dat kangaroe-ratjes nooit drinken maar dat hun lichaam zelf water maakt uit de zaden en pitten die ze eten?? En nog veel meer van dit soort woestijn-aanpassingen van dieren en planten is ons bijgebracht.

Arches NP is een compleet andere wereld die maar 25 km van Canyonlands verwijderd ligt. Het landschap hier wordt gekenmerkt door rotsformaties met grote "ramen" er in. Dat noemen ze "arches". Deze ramen zijn door erosie  ontstaan en de natuur blijft daar zijn werk doen. In 1991 is er nog een stuk rots van 1 zo'n arch afgebroken en dat kan zomaar weer gebeuren.
Tijdens onze laatste week in Kanab hebben hebben we, in navolging op Timmy de kat, tot 2 keer toe Brock de hond te logeren gehad. Dit was een groot succes! Brock was een geweldige hond en we hebben zelfs nog getwijfeld om hem te houden. Loes heeft er heel wat traantjes om gelaten vandaar dat Kees hem voor de tweede keer had opgehaald. Poesjes had ik al beloofd als we weer thuis zijn, maar misschien komt er nu ook wel een hond. Ik had er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan wat voor invloed een hond kan hebben op kinderen.

Met een bezoek aan de Antelope Canyon hebben we ons verblijf in Kanab afgesloten. De Antelope Canyon is een zogenaamde "slot-canyon", dat wil zeggen dat het een hele smalle kloof is waar je op sommige plaatsen maar net in past. Meestal kun je met je armen wijd beide kanten raken. De Antelope Canyon ligt in een indianenreservaat en we konden de canyon alleen in gaan onder begeleiding van een indiaan (sorry, native american hoor ik hier te zeggen). Dit was voor Loes en Joris nog het meest interessante van het gebeuren, ook al had hij niet eens een veer op zijn hoofd maar gewoon een piercing door zijn lip.
We verlaten nu het wilde westen en dat heeft zijn sporen nagelaten bij de familie zoals jullie kunnen zien! Morgen gaan we voor een week naar Salt Lake City, midden in de stad, weer heel wat anders dus. Daarna staat Yellowstone op het programma.