Nationaal Park 't Lege End.

Na die verloren voetbalfinale brak onze laatste week aan in Amerika. Het werd de week van de auto. Toen we 9 maanden geleden onze auto kochten bij een garage in Santa Rosa, verzekerde ze ons ervan dat ze de auto ook weer terug wilde kopen tegen een "goede" prijs. We kochten de auto met slechts 34.000 mijl op de teller. Heel weinig voor een auto uit 2002. In die 9 maanden tijd hebben we zo'n 17.000 mijl gereden en de teller stond dus op ruim 50.000 mijl wat nog erg weinig is en waardoor wij vonden dat we best een aardige prijs konden krijgen. Op naar die bewuste garage dus! Maar helaas kwamen we bedrogen uit en boden ze slechts een kwart van het bedrag wat wij 9 maanden eerder hadden betaald. Veel te weinig dus. Maar de man van de garage was verder heel behulpzaam en adviseerde ons de auto op Craigslist te plaatsen, de Amerikaanse variant van Marktplaats. Diezelfde avond een advertentie met een paar foto's geplaatst en na 20 minuten(!) al het eerste telefoontje. Wauw! Dat gaat goed dacht ik meteen. Dezelfde avond nog een afspraak voor bezichtiging en proef rijden. Ze wilden de auto wel hebben maar de volgende dag bleek dat ze er niet genoeg geld voor hadden. Maar de telefoon bleef veelvuldig gaan. De ene (Mexicaan) na de andere belden voor informatie maar vooral ook om te horen hoeveel we nog in prijs wilde zakken. In totaal hebben we die week 5 serieuze afspraken gehad met potentiele kopers. En meestal wilden of konden ze uiteindelijk niet genoeg betalen. Ik werd al wat zenuwachtiger, toch maar verder omlaag met die prijs? Uiteindelijk zijn we vrijdagavond, 2 dagen voor ons vertrek, tot overeenstemming gekomen met een Mexicaan. Hij betaalde een paar honderd dollar aan en beloofde de volgende dag de rest van het geld te betalen en dan de auto mee te nemen. Zaterdagochtend ging al op tijd de telefoon..... hij had niet genoeg geld, hij moest lenen van een vriend, vriend was niet thuis, etc. Ik voelde het al aankomen.  Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk hebben we hem in de middag ontmoet en moest er met zijn schoonvader weer worden proef gereden. Schoonvader was inmiddels aardig onder de indruk van onze auto en kon onze koper gelukkig het geld lenen wat hij te kort kwam.  Een hele opluchting voor ons dat die auto nu echt verkocht was en dat wij onze dollars in handen hadden. De rest van het weekend mochten we een auto lenen van de mensen waar we het huisje van huurden. Een hele oude bak die nogal eens uit viel maar wij waren er hartstikke blij mee.
Tussen al het handelen door van die laatste week hebben we ook nog best een aantal leuke dingen gedaan in de omgeving van San Francisco. Zo zijn we bij Muir Woods geweest, een natuurpark met Redwoods. We zijn 2 dagen naar het strand geweest bij Stinson Beach. Marin Headlands bezocht. En we zijn een dag naar Alcatraz geweest, de beruchte gevangenis op een eilandje in de baai van San Francisco. Dit is een topattractie voor SF. Hier komen echt duizenden mensen per dag op af. Vandaar dat we van te voren kaartjes voor de pont hadden gereserveerd. We hebben in het cellencomplex een tour van een uur gevolgd die in het Nederlands was ingesproken door een acteur. Een "gevangene" vertelde over het leven op "the Rock", zoals de gevangenis genoemd werd. Geweldige tour door de hele gevangenis met een hoop leuke details.
Onze terugvlucht was afgelopen maandag, 19 juli, van San Francisco naar London. Net als op de heenvlucht lukte het niet om online in te checken en hadden we dus ook weer de pech dat we niet met zijn vijven bij elkaar konden zitten. Ik zat met Max en Loes en Kees zat 6 rijen verderop met Joris. We vertrokken om 5 uur 's middags en na het diner was het snel de bedoeling om te gaan slapen. We vlogen tenslotte tegen de tijd in dus het zou al snel weer ochtend zijn. De kinderen en ik zijn er gelukkig in geslaagd om een paar uurtjes te dutten. Kees lukte het minder goed. Na een overstap in London gingen we voor het laatste stukje naar Amsterdam. Alles verliep keurig op tijd en daar waren we dan weer. Alleen Kitty zou ons komen ophalen met onze eigen bus. En gelukkig was dat ook zo, geen grote delegaties op Schiphol. In Giessenburg bij Kees zijn ouders had het grootste deel van de familie zich verzamelt om ons te verwelkomen. Hartstikke gezellig om iedereen zo in een keer te zien en alvast een beetje bij te kunnen kletsen. Daarna richting Oudendijk, ook daar stond ons een feestelijk onthaal te wachten. Alle buurtjes hadden zich verzameld in onze tuin die omgedoopt was tot Nationaal Park 't Lege End.

Weer thuis dus....... Eerlijk gezegd had ik er zelf van te voren nogal gemengde gevoelens over. De tijd is omgevlogen, we hebben ontzettend veel gezien en veel gedaan, andere mensen leren kennen, 9 maanden een nomaden-bestaan geleid. We hebben een geweldig reis gemaakt. We zijn allemaal gegroeid, letterlijk, maar ook figuurlijk, allemaal op onze eigen manier. Het is mij heel goed bevallen, ik hoefde nog niet zo nodig terug.  Het is nu zaterdagavond en ik probeer alweer 4 dagen te wennen aan mijn eigen huis. Gelukkig gaat het steeds beter. Van het tijdsverschil hebben we in ieder geval heel wat minder last als op de heenweg. Maar de kinderen genieten deze dagen nog het meest. Iedere dag wordt er naar hartelust gespeeld met vriendjes, vriendinnetjes en de buurmeisjes. En de hooihut is helemaal geweldig. Ze moeten even inhalen wat ze de afgelopen 9 maanden hebben gemist. En gelijk hebben ze.....

Tot slot:
Omdat dit mijn laatste bericht is willen wij bij deze een aantal mensen bedanken. Om te beginnen Petra en Martin: bedankt voor de goede zorgen voor ons huis. Henry en Caroline: bedankt voor het overnemen van de werkzaamheden in Giessen. Zonder jullie hadden wij deze reis niet kunnen maken. Kitty: bedankt voor het wegbrengen en weer ophalen vanaf Schiphol. En verder iedereen bedankt voor de reacties op onze weblog, de mails, de e-cards en natuurlijk alle skype-gesprekken die we gevoerd hebben. Dit waren vele uurtjes bij elkaar en was erg gezellig. Dit alles heeft ons nog meer plezier gegeven tijdens de hele reis. Familie en buurtjes (en Lisa): bedankt voor het warme onthaal van dinsdagavond! Een hele fijne thuiskomst op deze manier. En iedereen bedankt voor het lezen van mijn berichten en het kijken naar onze filmpjes. Het was leuk om een reisverslag op deze manier bij te houden, ook voor onszelf.
Tot slot wensen wij iedereen een hele fijne zomervakantie en tot snel!