Dag vader en dag moeder dag zuster ....... (bericht van Kees)

Inmiddels zijn we geland in Kanab (Utah). Maar eerst even naar vorige week, toen zijn we (Max, Joris en Kees) voor de tweede keer wezen slapen onderin de Canyon. Om 7 uur 's morgens belden we met de Bright Angel lodge (alleen om die naam zou je er al willen slapen) of er die avond plaats was en jawel  dus even flink haasten, wassen, ontbijten en rugzakken inpakken.

Omstreeks 10 uur 's morgens konden we op pad (uitgezwaaid door Truus en Loes als je goed kijkt). De jongens hadden er zin in en ik kon ze amper bijhouden dit kwam mede door een van de ongeveer 350 Polaroid moments.

We hadden weer prachtig weer, op de terugtocht weer wat minder weer!

Ik had deze keer een goede nachtrust (op zaal met 10 man) mede dankzij oordoppen. "Pap er was er een die snurkte en winden liet tegelijkertijd", zei Joris 's morgens bij het ontbijt.

Om 22 over 6 begonnen we aan de terugweg die zeer voorspoedig verliep dus voor de middag waren we alweer boven.
Afgelopen zondagmorgen uit Flagstaff vertrokken en met maar 350 km te rijden rustig richting Kanab.

Even gestopt bij de Horseshoe bend waar ik bijna misselijk werd van de hoge afgrond. Even verderop gestopt bij de Glen Canyon dam, dit is een aardig stuwdammetje van 3.747.000 kubieke meter beton. Er is 10 jaar aan gebouwd en in 1966 is hij opgeleverd (in een bijzonder bouwjaar !!). Deze dam is gebouwd om een waterreserve te creeeren, en om hem rendabel te maken zitten er acht turbines in die goed zijn voor ongeveer  22 miljoen stroomgebruikers.

Bij deze dam was ook een bezoekerscentra gehuisvest van de National Park Service daar zijn Max Joris en Loes junior Rangers geworden na inspectie van wat opdrachten en het afleggen van een belofte.