We zijn nu zo'n dag of 10 in Kanab. Een plaatsje in het zuiden van Utah, omringd door rode rotsen. Kanab heeft ruim 3000 inwoners en is bekend geworden door de films die hier zijn opgenomen (voornamelijk westerns in de 60-er jaren). Ons (rijtjes)huis staat in een complex waar veel kinderen wonen en op straat spelen. Als je bovenstaande foto vergroot zie je halverwege aan de linkerkant wat donkerrode rijtjes met huizen vlakbij de rotsen, in dat rijtje in het midden zitten we. Er is al aardig wat met de kinderen uit de buurt gespeeld, maar de communicatie blijft lastig. Kanab ligt ook heel centraal voor een aantal nationale parken, staatsparken en andere bezienswaardigheden, en dat is de reden dat wij Kanab hebben gekozen om 3 weken te vertoeven.
Toen wij vorig jaar augustus op de Amerikaanse ambassade waren voor ons visum heeft de dienstdoende medewerker ons op het hart gedrukt dat we toch vooral veel tijd in Utah moesten doorbrengen. Nou, we weten inmiddels waarom, en dan zijn we alleen nog maar in het zuiden van Utah geweest. Waar je ook gaat of staat, het is een bijzondere omgeving van rood gekleurde rotspartijen en kloven in de meest bijzondere vormen. Zion Nationaal Park ligt van de nationale parken het dichtste bij (ruim een half uur) en daar zijn we vorige week al een keer geweest om wat te verkennen en een paar korte wandelingen te maken. Zion is een klein park met een grote canyon en indrukwekkende steile rotswanden. Ook de weg naar de canyon toe was zeer de moeite waard door de prachtige rotsomgeving die voor een groot deel nog bedekt is met sneeuw.
Bryce Canyon is iets verder weg (1,5 uur) en daar zijn we dinsdag heen geweest. Bryce ligt op een hoogte van 3.000 meter en daar lag op veel plaatsen nog een meter sneeuw. Veel wandelpaden waren daardoor nog niet toegankelijk. Maar we hebben gelukkig toch nog een leuk rondje kunnen lopen en de hoodoo's (rotspilaren) van dichtbij kunnen bewonderen. Ook Bryce is een klein park, maar weer een compleet andere wereld dan we tot nu toe hebben gezien. De kinderen hebben meteen de junior ranger opdrachten voor Bryce gedaan zodat ze de eed af konden leggen en de badge in ontvangst konden nemen. Voor Zion moeten nog wat laatste opdrachten gedaan worden in het park en dan kunnen ze ook daar junior rangers worden. Jammer dat we dit niet eerder doorhadden bij de parken die we al eerder hebben bezocht, anders hadden ze al wat meer badges kunnen verzamelen. Hele leuke en leerzame projecten zijn dit die ze voor de jeugd hebben ontwikkeld.
Ik zal niet over ieder uitstapje lang uitwijden anders ben ik voorlopig nog niet klaar met dit bericht maar 1 ding is nog zeker het vermelden waard. Dat is het Best Friends Animal Sanctuary. Dit is een dierenopvangverblijf hier vlakbij waar bijna 2.000 dieren worden opgevangen en verzorgd. Ongeveer 700 katten, 500 honden, een paar honderd konijnen en wat varkens en paarden zitten hier momenteel. Veel dieren mankeren wat door een ongeluk of het is aangeboren. Andere dieren zijn achtergelaten door hun baasjes of zijn hun baasjes kwijtgeraakt tijdens een natuurramp (bijv. New Orleans een paar jaar geleden). Ook worden er gewonde wilde dieren opgevangen, verzorgd en weer klaargestoomd zodat ze zichzelf weer in het wild kunnen redden. De dieren zitten er in prachtige verblijven en worden geweldig verzorgd door alle medewerkers en vrijwilligers die er rondlopen. Max, Joris, Loes en ik zijn inmiddels ook vrijwilligers en we hebben vorige week een middag doorgebracht tussen de katten. Ons "werk" bestond voornamelijk uit katten aaien. Het is namelijk belangrijk dat de katten wennen aan verschillende mensen zodat ze weer door een nieuw baasje geadopteerd kunnen worden. Ook hebben we Bob uitgelaten. Bob is een kat zonder staart (onder de grasmaaier gekomen) en snuffelt graag buiten een beetje rond en gaat de verschillende gebouwen langs om te schooien voor kattensnoepjes.
Aan het einde van de middag hebben we Timmy mee naar huis genomen om 1 nachtje bij ons te logeren. Timmy is een grote rode kat die niets mankeert. Timmy's bazinnetje had bij haar overlijden geld achter gelaten voor Best Friends om Timmy en 7 andere katten die ze had te verzorgen. Voor de kinderen was dit natuurlijk superleuk, een kat in huis. Zeker nadat we het droevige bericht hadden gekregen dat onze Otje thuis in Oudendijk was overleden. Timmy liet zich graag aaien en spinde erop los. En 's nachts heeft ie zelfs bij ons op bed geslapen. Al met al heerst er een hele bijzondere, geitenwollensokken-sfeer onder de medewerkers die dieren belangrijker vinden dan mensen (tijdens het uitlaten van de kat werd eerst Bob gegroet en vervolgens wij). Nu gaan we a.s. zaterdagochtend wat tijd doorbrengen op de hondenafdeling en is het de bedoeling dat we ook weer een logeerhond meenemen voor een nachtje....... Ik ben benieuwd. Dat wordt een goede therapie voor Loes.
Verder genieten we inmiddels volop van de voorjaarszon en is het de afgelopen dagen zelfs tegen de 20 graden. Sinds afgelopen weekend is hier de zomertijd ingegaan (nog maar 7 uur tijdsverschil met NL) en gaan we na het avondeten nog even fijn een balletje slaan op de tennisbaan terwijl de kinderen zich in de naastgelegen speeltuin uitleven. Ook zijn we vanmiddag nog even tijdelijk lid geworden van de Bieb zodat Max wat eenvoudige engelse boekjes kan gaan lezen. Onze draai hebben we inmiddels gevonden in Kanab.
Maar volgende week zaterdag is het alweer tijd om te verhuizen. Drie korte verblijven van een week zitten eraan te komen totdat we 16 april in Canada (Canmore) weer een maand een huis hebben gehuurd. De tijd vliegt.... we zijn alweer 5 maanden weg!
Ik zal niet over ieder uitstapje lang uitwijden anders ben ik voorlopig nog niet klaar met dit bericht maar 1 ding is nog zeker het vermelden waard. Dat is het Best Friends Animal Sanctuary. Dit is een dierenopvangverblijf hier vlakbij waar bijna 2.000 dieren worden opgevangen en verzorgd. Ongeveer 700 katten, 500 honden, een paar honderd konijnen en wat varkens en paarden zitten hier momenteel. Veel dieren mankeren wat door een ongeluk of het is aangeboren. Andere dieren zijn achtergelaten door hun baasjes of zijn hun baasjes kwijtgeraakt tijdens een natuurramp (bijv. New Orleans een paar jaar geleden). Ook worden er gewonde wilde dieren opgevangen, verzorgd en weer klaargestoomd zodat ze zichzelf weer in het wild kunnen redden. De dieren zitten er in prachtige verblijven en worden geweldig verzorgd door alle medewerkers en vrijwilligers die er rondlopen. Max, Joris, Loes en ik zijn inmiddels ook vrijwilligers en we hebben vorige week een middag doorgebracht tussen de katten. Ons "werk" bestond voornamelijk uit katten aaien. Het is namelijk belangrijk dat de katten wennen aan verschillende mensen zodat ze weer door een nieuw baasje geadopteerd kunnen worden. Ook hebben we Bob uitgelaten. Bob is een kat zonder staart (onder de grasmaaier gekomen) en snuffelt graag buiten een beetje rond en gaat de verschillende gebouwen langs om te schooien voor kattensnoepjes.
