De bomen groeien hier tot in de ...........

"Kees, Kees wakker worden er loopt iemand rond het huis". Gewapend met ...... ja alleen goede moed ga ik op verkenning uit. "Kees, Kees kom terug het geluid is hier ergens". Ja hoor, ik kijk door een klein ruitje in de voordeur en zie daar een wasbeer op 1 van onze afvalbakken zitten. Dus zijn we er gelijk achter waarom er 1 van de 2 afvalbakken uitgerust is met een slot.
Wat het eten betreft is het hier wennen aan andere kaas, pindakaas, vleeswaren (Heineken is gelukkig overal te koop) enz. Vooral het vinden van lekker brood is lastig. En we wisten natuurlijk wel dat er een aantal dingen niet te krijgen waren zoals hagelslag en drop, maar dat er geen yokidrink en aanmaaklimonade is (althans wij kunnen het niet vinden) dat had ik niet verwacht. Volgens Truus lijken de flessen stroop erg op onze ketjap flesjes, je raadt het al wij aten rijst met kip in stroop.
De Romeijntjes gingen ook aan de wandel in het Armstrong Redwood State Park. Wat een bomen de een nog langer en imposanter dan de andere. "Truus, die zijn wel 70 of 80 meter". "Nou Kees, dat is wel een beetje overdreven hoor!". "Truus let op, zie je die boom daar? Ik loop er 80 meter vandaan dan wijs ik naar de top dan moet mijn arm ongeveer onder een hoek van 45 graden staan". We bleven met een meter of 40 verschil zitten totdat we....... Parson Jones zagen (zie foto: 93 meter!!!!!).
Nou begrijp ik ook dat een grote koffie (meer dan een halve liter) naast zo'n boom wel meevalt.
Vanavond gaan we weer richting de Santa Rosa Table Tennis Club, waar Max en ik (Kees) tijdelijk lid van zijn. De eerste keer moesten we allebei een handtekening zetten dat we ze niet zullen aanklagen voor van alles en nog wat. Bijvoorbeeld voor het bellen van een ambulance als je bewusteloos bent, en later blijkt dat je het daar niet mee eens was.
Dat karretje hier onder is het favoriete karretje van de kinderen: hotdogs en taco's. Als Truus boodschappen doet vermaken wij ons meestal hier.
De eerste schoolweek:
We hebben de eerste schoolweek achter de rug! Echter, de zin die de kinderen vorig weekend nog hadden was maandagochtend al snel over. Al mochten ze de eerste ochtend in pyama beginnen, moesten ze toch wel wennen aan de nieuwe juf. Al snel werd klassenassistent Kees aangenomen als soort personal coach van Joris. Maar ik moet zeggen dat het iedere dag een stukje beter ging en dat we in de ochtenduren al het schoolwerk van de dag afkregen. Ze hebben hartstikke hard gewerkt. Joris begon een paar keer zelfs de avond van te voren al aan z'n rekenwerk omdat hij anders bang was dat ie het niet af kreeg. Nu de juf ook wat beter bekend is met de methodes gaat het eigenlijk steeds soepeler. We missen natuurlijk een hoop materialen zoals de cijfer- en letterspelletjes die bij Loes in de groep veel worden gebruikt. Maar cijfers schrijven in het zand met de golven voor je is toch ook wel heel leuk! En Joris begon maandagochtend met een rekenles over euro's. Gelukkig had Kees nog wat in zijn portemonnee.
De nieuwe weektaken voor Max en Joris zijn alweer binnen (bedankt Jakobien!), maar eerst gaan we weer genieten van een zonovergoten weekend.
Oh ja, Kees raakt steeds meer bedreven met de videocamera en de laptop. Het resultaat is te zien op You Tube: "Get lost in the USA" van familieromeijn (nee, ik weet nog niet hoe ik die link hierin moet plaatsen). Sorry voor de muziek, maar wij konden geen beter alternatief vinden voor het oorspronkelijke nummer van de Red Hot Chilipeppers (dat mocht niet i.v.m. de auteursrechten).