Hele fijne feestdagen voor iedereen!

Ons nieuwe onderkomen is in Solana Beach, een klein half uurtje ten noorden van San Diego. We zitten middenin een appartementencomplex aan de oceaan met 4 tennisbanen voor onze neus, een zwembad(je), 2 hottubs en een tafeltennistafel. Momenteel is maar de helft van de appartementen bewoond. Dat in tegenstelling tot de zomer, dan is het helemaal vol. Wat we om ons heen zien zijn voornamelijk bejaarden en surfers (ja, zelfs af en toe een bejaarde surfer). We zitten hier in de Randstad van Californie, hartstikke druk dus. Wel even wat anders als Oakhurst. Hier ook geen brandweerhuisje maar een strandhuisje. Werkelijk overal staan en hangen vuurtorens, meeuwen, schelpen, boten en andere aan zee en strand gerelateerde spullen. Tot nu toe zijn we druk met tennissen, tafeltennissen, zwemmen, waveboarden (Joris) en naar de zee gaan.

Hoewel het nu vakantie is denken we erover om toch met school wat vooruit te gaan werken. We willen namelijk nog een paar attractieparken bezoeken zoals Disneyland en Seaworld, maar gezien de kerstdrukte is het verstandiger om dat na de vakantie te doen. Dat betekent wel dat we nu een paar dagen school moeten doen.
We hebben trouwens prachtige foto's gekregen van Nederland onder de sneeuw (bedankt Jan!) en ik moet zeggen dat er best een beetje jaloers naar werd gekeken..... Wat geweldig, zoveel sneeuw in de kerstvakantie. Hopelijk hebben jullie er nog een aantal dagen plezier van. Wij genieten hier van het iets warmere weer (zo'n 15 tot 20 graden). Kerst op een ander continent is voor ons niet de eerste keer maar het blijft toch bijzonder.

Wij wensen iedereen hele fijne kerstdagen en een gelukkig en gezond 2010!!

Winter in Yosemite.

Hier ons laatste bericht vanuit Oakhurst. Vrijdag vertrekken we richting San Diego. Gisteren zijn we voor (voorlopig) de laatste keer naar het Yosemite Park geweest. De vorige keren dat we naar The Valley (het centrum) van Yosemite gingen lag er nog geen sneeuw en konden we wandelingen maken naar de watervallen. Nu dus in de sneeuw en een heel ander gezicht. Omdat de wandelpaden onder de sneeuw lagen was het te gevaarlijk om nog een waterval te beklimmen. We hebben ons voornamelijk in de geschiedenis van het park verdiept. We zijn naar het visitor centre en het museum geweest en hebben er een hoop geleerd over het ontstaan van het park en de mensen die er gewoond hebben. We hebben ook het genoegen gehad om de wereldbefaamde Julia Parker te ontmoeten. Joris kwam geschrokken naar me toe: "Pap, daar zit een echte, die beweegt!" Zit daar een vrouwtje in het museum van rond de 80 jaar jong manden te vlechten. Nee, Gerrit Romeijn kende ze niet nadat we hadden verteld over de grote concurrent van haar uit Holland. Het meest frappante van alles was dat ze enorme gelijkenis vertoonde met de moeder van Kees zijn moeder (oma Zanen): zeer belangstellend waar wij vandaan kwamen en wat we deden in het dagelijks leven, tussendoor nog wat geschiedenis van haar kant, een geboren vertelster. Door een liedje voor Loes te zingen werd ook haar hart gestolen. Zij geeft sinds 1960 de gebruiken en gewoonten van haar indianenstam door aan mensen die het Yosemite bezoeken. Joris was met name geïnteresseerd in al het gereedschap en de wapens die er tentoon werden gesteld en die door de indianen werden gemaakt. We kregen allemaal een stukje "obsidian" (vulkanisch glas) wat als soort gereedschap (mesje) dient. En Loes kreeg nog een borsteltje van plantenhaar voor haar barbies (die allemaal thuis zijn...). Daarna nog een wandeling naar de voet van de Yosemite Falls gemaakt waar de mannen zich meteen even konden uitleven in de sneeuw.

De terugweg moest noodgedwongen via een kleine omweg. We wilden de sneeuwkettingen die op de route van de heenweg nodig waren, niet meer gebruiken omdat er een schakeltje was afgebroken (en dat al bij het tweede gebruik). De langere terugweg lag lager en daar waren geen kettingen nodig.

Het meeste van de sneeuw die in het Yosemite Park lag was gevallen in een sneeuwstorm die op 7 december de bergen passeerde, en toen het bij ons in Oakhurst ook sneeuwde. Eind vorige week heeft het in Oakhurst veel geregend en was de sneeuw na een paar dagen jammer genoeg weer weg, maar in Yosemite lag er gelukkig nog genoeg. Maar wat het weer betreft zijn we ons ook al op San Diego aan het oriënteren: 21 graden morgen! Maar voor jullie te hopen dat de vorst in Nederland doorzet en dat iedereen weer op de schaatsen kan in de Kerstvakantie!

Kings Canyon en Sequoia Nationaal Park.

Afgelopen weekend zijn we naar bovengenoemde parken geweest. Deze liggen wat meer zuidelijker in de Sierra Nevada dan het Yosemite Park. De bergen zijn er hoger, dus is het er wel kouder dan we gewend zijn. Het is zo'n 3 uur rijden tot de kern van het park en daarom hadden we besloten om er te overnachten. Het was prachtig weer (alleen koud dus) en de sneeuw die er op plaatsen nog lag was van bijna 2 weken geleden. Sneeuwkettingen hadden we dus (gelukkig) weer niet nodig. King's Canyon NP bestaat uit een grote kloof (de naam zegt het al) die maar tot half november toegankelijk is i.v.m. vallende rotsen. Het gedeelte van de bossen is het hele jaar door open. In het Sequoia NP, wat er meteen onder ligt, zijn ook wat wegen afgesloten omdat het winter is. Maar de hoogtepunten zijn het hele jaar door bereikbaar: de sequoia bossen. In deze parken staan de grootste sequoia's ter wereld: General Sherman (nr.1) en General Grant (nr.3), maar ook nog een heleboel andere indrukwekkende sequoia-bomen. Ook hebben we weer wat gewandeld en zijn we erachter gekomen dat we toch wat warmere handschoenen en mutsen moeten kopen als we ook nog in de Rocky Mountains willen gaan lopen. Wat dat betreft hebben we een goede voorproef gehad. Naast de herten en eekhoorns waar we inmiddels wel aan gewend zijn, hebben we ook een coyote gezien. Beren hebben zich nog steeds niet laten zien. Nu zijn de meeste waarschijnlijk ook in winterslaap maar dat betekent niet dat je er geen tegenkomt. Joris zei: "pap, geloof jij in beren?" (we hadden hem net verteld dat Sinterklaas niet bestond).
We hebben overnacht in een soort familiehotel waar een hoop (oud) speelgoed was en zelfs een tafeltennistafel. Ook werd er geknutseld met de kinderen en hebben Max, Joris en Loes voor het eerst echt met andere kinderen gespeeld. Buiten was er ook een grote hottub. Daar hadden we sinds Rio Nido niet meer ingezeten dus daar hadden we wel zin in. Bij gebrek aan zwemkleding zijn we er maar zonder in gesprongen. Na 5 minuten kwam er iemand naar buiten met het vriendelijke verzoek om wat aan te doen ("it is a beautifull environment, and I understand it, but please.... even the little ones.... put something on")
Vandaag zou het een regenachtige dag worden volgens de lokale weermannen. Maar tot onze verrassing ging dat al snel over in sneeuw! Er ligt toch wel zo'n 8 cm sneeuw en het ziet er prachtig uit! We zijn benieuwd naar de komende dagen. Volgens diezelfde weermannen schijnt morgen de zon weer maar de mensen in de buurt denken er anders over. Als de sneeuw er morgen nog ligt moet Kees te voet naar het dorp om proviand in te slaan (en sneeuwkettingen te halen....) want door die bergen hier durven we nog geen meter te rijden in die sneeuw. In onze straat komt namelijk geen sneeuwschuiver langs. Wel gek, nu midden in de winter en vorige week nog kip roosteren in het bos en zonnen op een kale rots.