De bomen groeien hier tot in de ...........

"Kees, Kees wakker worden er loopt iemand rond het huis". Gewapend met ...... ja alleen goede moed ga ik op verkenning uit. "Kees, Kees kom terug het geluid is hier ergens". Ja hoor, ik kijk door een klein ruitje in de voordeur en zie daar een wasbeer op 1 van onze afvalbakken zitten. Dus zijn we er gelijk achter waarom er 1 van de 2 afvalbakken uitgerust is met een slot.
Wat het eten betreft is het hier wennen aan andere kaas, pindakaas, vleeswaren (Heineken is gelukkig overal te koop) enz. Vooral het vinden van lekker brood is lastig. En we wisten natuurlijk wel dat er een aantal dingen niet te krijgen waren zoals hagelslag en drop, maar dat er geen yokidrink en aanmaaklimonade is (althans wij kunnen het niet vinden) dat had ik niet verwacht. Volgens Truus lijken de flessen stroop erg op onze ketjap flesjes, je raadt het al wij aten rijst met kip in stroop.
De Romeijntjes gingen ook aan de wandel in het Armstrong Redwood State Park. Wat een bomen de een nog langer en imposanter dan de andere. "Truus, die zijn wel 70 of 80 meter". "Nou Kees, dat is wel een beetje overdreven hoor!". "Truus let op, zie je die boom daar? Ik loop er 80 meter vandaan dan wijs ik naar de top dan moet mijn arm ongeveer onder een hoek van 45 graden staan". We bleven met een meter of 40 verschil zitten totdat we....... Parson Jones zagen (zie foto: 93 meter!!!!!).
Nou begrijp ik ook dat een grote koffie (meer dan een halve liter) naast zo'n boom wel meevalt.
Vanavond gaan we weer richting de Santa Rosa Table Tennis Club, waar Max en ik (Kees) tijdelijk lid van zijn. De eerste keer moesten we allebei een handtekening zetten dat we ze niet zullen aanklagen voor van alles en nog wat. Bijvoorbeeld voor het bellen van een ambulance als je bewusteloos bent, en later blijkt dat je het daar niet mee eens was.
Dat karretje hier onder is het favoriete karretje van de kinderen: hotdogs en taco's. Als Truus boodschappen doet vermaken wij ons meestal hier.
De eerste schoolweek:
We hebben de eerste schoolweek achter de rug! Echter, de zin die de kinderen vorig weekend nog hadden was maandagochtend al snel over. Al mochten ze de eerste ochtend in pyama beginnen, moesten ze toch wel wennen aan de nieuwe juf. Al snel werd klassenassistent Kees aangenomen als soort personal coach van Joris. Maar ik moet zeggen dat het iedere dag een stukje beter ging en dat we in de ochtenduren al het schoolwerk van de dag afkregen. Ze hebben hartstikke hard gewerkt. Joris begon een paar keer zelfs de avond van te voren al aan z'n rekenwerk omdat hij anders bang was dat ie het niet af kreeg. Nu de juf ook wat beter bekend is met de methodes gaat het eigenlijk steeds soepeler. We missen natuurlijk een hoop materialen zoals de cijfer- en letterspelletjes die bij Loes in de groep veel worden gebruikt. Maar cijfers schrijven in het zand met de golven voor je is toch ook wel heel leuk! En Joris begon maandagochtend met een rekenles over euro's. Gelukkig had Kees nog wat in zijn portemonnee.
De nieuwe weektaken voor Max en Joris zijn alweer binnen (bedankt Jakobien!), maar eerst gaan we weer genieten van een zonovergoten weekend.
Oh ja, Kees raakt steeds meer bedreven met de videocamera en de laptop. Het resultaat is te zien op You Tube: "Get lost in the USA" van familieromeijn (nee, ik weet nog niet hoe ik die link hierin moet plaatsen). Sorry voor de muziek, maar wij konden geen beter alternatief vinden voor het oorspronkelijke nummer van de Red Hot Chilipeppers (dat mocht niet i.v.m. de auteursrechten).

Zon, zee en strand.....

Wij hebben hier de afgelopen paar dagen mogen genieten van uitzonderlijk mooi weer. Tussen de 25 en de 30 graden landinwaarts, waar ons huisje is, en zo rond de 20 graden aan de kust. Het strand is hier slechts een half uurtje rijden vandaan en zaterdag zijn we voor het eerst eens even wezen kijken. Een prachtige rotskust die wordt onderbroken door hier en daar wat donkere zandstranden. We werden verrast door een aantal zeehonden die vanuit de Russian River (die hier in zee uitmondt) wilden oversteken naar de oceaan. Prachtig om te zien. Nadat we het zaterdag een beetje hadden verkend zijn we zondag de hele middag naar het strand geweest. Niet om te zwemmen trouwens, want daar is het hier veel te gevaarlijk voor. Het strand loopt vrij steil af in zee waardoor er een sterke onderstroom is. Het bleef dus bij pootje baden (wat eigenlijk ook al als gevaarlijk wordt gezien). Het water zou trouwens ook te koud zijn om in te zwemmen, de koude golfstroom komt hier namelijk voorbij. We zijn heerlijk bijgekomen van een toch wel drukke en vermoeiende week.
En dan voor iedereen (maar speciaal voor Teus) nog een foto van onze auto.

De week van de jetlag.

Het is nu zaterdagavond 8 uur, de meeste van jullie liggen allang te slapen want bij jullie is het 4 uur 's nachts. Wij horen wakker te zijn, maar willen ook slapen. We hebben nog steeds wat last van het tijdsverschil. Het gaat gelukkig steeds beter, het schuift iedere nacht een uurtje op. Als het goed is worden we morgen dus om 6 uur wakker.
Het is best een een drukke week geweest. Er moesten een aantal dingen worden geregeld waarvan de auto het belangrijkste was. Na een paar dagen zoeken hebben we een donkerblauwe Dodge gekocht met 7 zitplaatsen. Voor hier een bescheiden auto als je ziet wat er rond rijdt. Net als in Nederland had ook Obama een regeling om de oude schadelijke auto's van de weg te krijgen en gelijk de auto-industrie te stimuleren. Daardoor rijden er al wat minder benzineslurpers rond. Het was nog wel een hele toestand om het papierwerk rond te krijgen voor zigeuners zoals wij. Als je hier een auto koopt moet je een paar handtekeningen zetten (15 stuks) voor van alles en nog wat. En dan hebben we hem nog niet eens gefinancierd. We waren ook door diverse mensen gewaarschuwd dat alle Amerikanen schreeuwers zijn. Dat viel wel mee totdat we mevr. Eddi tegenkwamen waarvan we onze auto uiteindelijk hebben gekocht. HEEEE, HOWWW AARE YOU DOING?
Ons onderkomen bevalt prima. We hebben een huis met 2 slaapkamers beneden en boven is de woonverdieping. De keuken is van alle gemakken voorzien en ruim ingericht. Ook hebben we nog 2 ruime balkons (geen tuin) en 2 badkamers. Verderop in de straat is een speelplaatsje en een tennisbaan zonder net (lange rally's!) waar we al een paar keer zijn geweest.


Met de kinderen gaat het goed. Ze zijn het wel een beetje zat om overal mee naar toe te moeten en te moeten wachten (vooral bij autodealers). Maar de belangrijkste dingen zijn nu geregeld dus we kunnen "tot rust" komen. Vanaf maandag begint hun "school" en gek genoeg kijken ze ernaar uit, ze wilden zelfs al eerder beginnen.

Wout Bor

Vandaag ontvingen wij het bericht dat Wout Bor gisteravond is overleden. Wout was een vriend van Kees en was ernstig ziek. Vrijdagavond hebben we nog afscheid van hem kunnen nemen. We wisten dat Wout niet lang meer te leven had, maar dan is het toch schrikken als het een paar dagen later al zover is. Deze foto van Wout is in januari genomen op het ijs in Giessen-Oudekerk. Zo zullen wij Wout herinneren.
Wij wensen Renate, de familie en vrienden veel sterkte de komende tijd, ondanks de grote afstand leven we met jullie mee.

De eerste dag.

We zijn nu bijna 24 uur in ons huis in Rio Nido (klein dorpje in de buurt van Santa Rosa), en ik wil toch nog even een berichtje plaatsen voordat ik naar bed ga. Het is pas 7 uur, maar 9 uur tijdverschil hakt er best in. Kees en de kinderen liggen al.
De vliegreis gisteren is uitstekend verlopen. De kinderen hebben zich prima vermaakt in het vliegtuig zoals je kunt zien. Omdat het een volle vlucht was en ik niet online kon inchecken, konden we helaas niet meer bij elkaar zitten. Ik zat met Max acht rijen verder dan Kees met de feestneuzen en dan werden we ook nog door een keukenblok gescheiden. Maar ik heb wel genoten van de rust......
We kwamen ongeveer 3 kwartier later aan dan gepland in San Francisco en tegen die tijd dat we onze huurauto eindelijk hadden (we moesten ook nog eens een grotere want de bagage paste niet in het Ford Taurus-formaat dat ik had gereserveerd), zaten we middenin de avondspits van SF.
Ondanks dat ik de routebeschrijving naar het huisje goed in mijn hoofd had zitten raakten we toch nog de weg kwijt in alle drukte en het eenrichtingsverkeer (een kaart ontbrak in de huurauto en ik vond een navigatiesysteem te duur). Hierdoor hebben we nog zeker een half uur extra rond gereden en uiteindelijk arriveerden we om 8 uur 's avonds bij ons huis.
En dan denk je eens lekker lang te kunnen gaan slapen...... Om 2 uur 's nachts waren we allevijf klaarwakker. Met chips, koekjes en de nintendo's zijn we de nacht verder doorgekomen.
Vandaag hebben we boodschappen gedaan en een bezoekje gebracht aan het Armstrong Redwoods State Park wat hier 10 minuten vandaag ligt: een natuurpark met de voor deze regio bekende Redwoods van vele meters hoog. We hebben een wandeling gemaakt van ongeveer een uur met een aardig hoogteverschil en daarna "thuis" gerelaxed in de hot-tub op het balkon.
Nu naar bed en morgen op zoek naar een auto!

De laatste dagen voor vertrek.

Het is nu zaterdagavond. We hebben twee redelijk hectische weken achter de rug. Het begon 3 oktober met ons afscheidsfeestje. Ik (Truus) had het zo leuk bedacht: een tent tegen het huis aan en dan de tuindeuren open om er 1 grote ruimte van te maken. Maar de wind zorgde er die dag voor dat de tent dicht moest blijven, we zouden zijn opgestegen. Ondanks deze zuidwester storm toch een hele gezellige avond gehad. Op de foto: DJ Ton, verjaarsgenote Sofie, Kees en Joris. Bij deze willen wij iedereen bedanken voor de kilo's drop, alle reisdagboeken, dollars, euro's, stroopwafels en andere lekkernijen en kadootjes die wij hebben gekregen. Daarna bestonden de dagen vooral uit schoonmaken, regelen, schoolspullen verzamelen en afscheid nemen. Met als hoogtepunt afgelopen woensdag het afscheidsfeestje van Max, Joris en Loes. Bij elkaar hadden we 24 kinderen in het OVO-gebouw aan het sjoelen, torens bouwen, stoelen dansen en rond rennen. Een drukke maar hele geslaagde middag die we afsloten met een borrel voor alle ouders.
Vandaag echt ingepakt! De koffers staan klaar, alleen de handbagage nog en wat kilo's overhevelen. Morgen voor het laatst afscheid nemen van familie en dan maandagochtend vroeg uit bed want om 7.00 uur moeten we al op Schiphol zijn. Dat wordt een lange dag: tussenstop in Londen en dan door naar San Francisco (ca. 11 uur vliegen). Daar een huurauto ophalen en vervolgens nog 2 uur rijden naar ons tijdelijke huis in Rio Nido...........